Teksty biblijne i ewangeliczne skłaniają nas do refleksji nad życzliwością i wdzięcznością – tą prostą, czystą, ludzką wdzięcznością za wszystko, co otrzymujemy od Boga. Jednocześnie stawiają przed nami pytanie: czy jesteśmy naprawdę świadomi, że wszystko, co otrzymujemy, a przede wszystkim samo życie, jest jednym wielkim darem? Człowiek współczesny powinien więc szczególnie poszukiwać swojej tożsamości. Takiej, która pozwala dostrzegać dobro, przyjmować je z pokorą i odpowiadać na nie wdzięcznością.
W naszej wspólnocie mieliśmy również okazję uczcić naszą solenizantkę, panią Teresę, która od wielu lat bezinteresownie troszczy się o wygląd naszej świątyni. Jej praca, zaangażowanie i troska o to miejsce są pięknym świadectwem życzliwości, której często nie widać na pierwszy rzut oka, a która ma ogromną wartość dla całej naszej wspólnoty. Miałem możliwość podziękować pani Teresie przede wszystkim modlitwą, a także drobnym upominkiem, który był jedynie skromnym wyrazem naszej wdzięczności za lata jej pracy i serca wkładanego w troskę o naszą świątynię.
