Jezus zaprasza nas do refleksji nad tym, co znaczy być zaproszonym. Uczta, zaproszeni goście oraz decyzja o przyjęciu lub odrzuceniu zaproszenia stają się obrazem naszego życia. Bóg zaprasza każdego z nas do wyjątkowej uczty, jaką jest życie – do przeżywania go w bliskości z Nim i drugim człowiekiem. Warto więc zastanowić się, jak korzystamy z tego daru. Czy przyjmujemy Boże zaproszenie z otwartym sercem, czy może traktujemy je jako obowiązek, a nawet zło konieczne? Czy na zaproszenie Boga do udziału w Jego życiu, życiu Kościoła i naszych rodzin odpowiadamy miłością, bezinteresownością i wdzięcznością? Czy w codzienności pamiętamy również o tym, co przekracza doczesność i prowadzi nas ku wieczności?
