Spotykamy się z Chrystusem w Słowie Bożym. Rzecz jest o przyjaźni – o wspólnym dążeniu do zbawienia poprzez upominanie. Upominanie, które jest troską. Troską, a nie karceniem człowieka. Bóg na różne sposoby upomina nas poprzez swoją miłość, która niekiedy bywa trudna do zrozumienia. Zawsze jednak jest to miłość Ojca, który pragnie dobra swojego dziecka.
40 lat wspólnej drogi
W ostatnią niedzielę nasza wspólnota świętowała wraz z jubilatami, Panią Anną i Pawłem, 40. rocznicę zawarcia związku małżeńskiego. Oto kilka słów, które skierowałem do naszych drogich Jubilatów:
„Serdecznie witam naszych Jubilatów, ich rodzinę, najbliższych i znajomych, którzy zgromadzili się w naszej świątyni, abyśmy wspólnie mogli złożyć Bogu dziękczynienie za te 40 lat. Chcemy jednocześnie prosić o dalsze błogosławieństwo i opiekę Tej, którą nazywamy Patronką ogniska domowego – Najświętszej Maryi Panny.
Drodzy Jubilaci, dzisiaj na tym ołtarzu, wraz z naszymi modlitwami, składamy również te 40 lat Waszej wspólnej pielgrzymki, wspólnego życia, wspólnych osiągnięć i wspólnych trudności. Wszystkie doświadczenia, radości i troski, które przyniosły Wam minione lata, stają się dzisiaj jedną wielką ofiarą, ale jednocześnie – jednym wielkim dziękczynieniem.
Dziękczynieniem, które przybiera kształt serca.
Dziękczynieniem za najbliższych. Za tych, dla których żyliście, którym poświęciliście swój czas, miłość i siły. Dzisiaj także oni mogą poprzez tę serdeczną modlitwę powiedzieć Wam: dziękuję za te 40 lat Waszej wspólnej miłości.
